Axenda

A exposición explora a relación histórica entre a escultura e a danza, dúas disciplinas que comparten o corpo humano como canle de expresión, así como o uso do espazo, o tempo e o movemento. Mentres a danza transforma o corpo nunha escultura dinámica, a escultura fixa ese movemento, permitindo que a figura baile de xeito permanente a través da materia.

A mostra forma parte das actividades que a Cátedra promove co gallo da declaración de 2026 como Ano Otero Pedrayo, conmemorativo do 50 cabodano do seu pasamento.

A exposición ofrece unha escolma de 28 obras inéditas de recente execución, creadas neste mesmo ano de xeito específico para os espazos do museo. O conxunto está composto por 19 pezas de arxila cocida que achegan diferentes variacións sobre a imaxe da Virxe dos Ollos Grandes, patroa da cidade, acompañadas de 9 debuxos e bosquexos preparatorios.

Trátase dun programa de colaboración institucional entre o MPL e o Museo de Pontevedra que ten por obxectivo establecer diálogos entre as coleccións dos dous centros. Nesta primeira parte da iniciativa, que terá continuidade con futuros préstamos, procurouse a dinamización da sala de Castelao do MPL mediante a substitución de cinco pezas da exposición estable por outras cinco facilitadas polo MP.

 Esta nova proposta artística está impulsada polo Grupo Técnica Mixta, un colectivo multidisciplinar composto polos creadores Ana Barbará, Yolanda Carbajales, Andrés Conde, Maite Meixide, Antonio Pedreira e Leonardo Rial. Os membros deste grupo comparten unha importante base formativa, xa que todos eles foron alumnos do artista, gravador e pintor cubano Raimundo Orozco, no cuxo taller traballaron durante varios anos para perfeccionar as técnicas de expresión gráfica que agora presentan ao público.

En palabras da comisaria Sara Pérez Bello “Resumiría a concepción destas series como un berro silencioso ao cosmos, no que a creadora, Ruth Lodeiro, interpreta o esencial, sacando do seu interior a angustia existencial, imposibilidade de articulalo soamente en palabras, de aí a súa necesidade de mostrarnos o trauma, a opresión, e a violencia. Faino mediante a contención dos materiais, a abstracción e a quietude das pezas, argumentando o insoportable e a fraxilidade da nosa propia existencia.”

A exposición explora a relación histórica entre a escultura e a danza, dúas disciplinas que comparten o corpo humano como canle de expresión, así como o uso do espazo, o tempo e o movemento. Mentres a danza transforma o corpo nunha escultura dinámica, a escultura fixa ese movemento, permitindo que a figura baile de xeito permanente a través da materia.

A mostra forma parte das actividades que a Cátedra promove co gallo da declaración de 2026 como Ano Otero Pedrayo, conmemorativo do 50 cabodano do seu pasamento.

A exposición ofrece unha escolma de 28 obras inéditas de recente execución, creadas neste mesmo ano de xeito específico para os espazos do museo. O conxunto está composto por 19 pezas de arxila cocida que achegan diferentes variacións sobre a imaxe da Virxe dos Ollos Grandes, patroa da cidade, acompañadas de 9 debuxos e bosquexos preparatorios.

Trátase dun programa de colaboración institucional entre o MPL e o Museo de Pontevedra que ten por obxectivo establecer diálogos entre as coleccións dos dous centros. Nesta primeira parte da iniciativa, que terá continuidade con futuros préstamos, procurouse a dinamización da sala de Castelao do MPL mediante a substitución de cinco pezas da exposición estable por outras cinco facilitadas polo MP.

En palabras da comisaria Sara Pérez Bello “Resumiría a concepción destas series como un berro silencioso ao cosmos, no que a creadora, Ruth Lodeiro, interpreta o esencial, sacando do seu interior a angustia existencial, imposibilidade de articulalo soamente en palabras, de aí a súa necesidade de mostrarnos o trauma, a opresión, e a violencia. Faino mediante a contención dos materiais, a abstracción e a quietude das pezas, argumentando o insoportable e a fraxilidade da nosa propia existencia.”

A exposición explora a relación histórica entre a escultura e a danza, dúas disciplinas que comparten o corpo humano como canle de expresión, así como o uso do espazo, o tempo e o movemento. Mentres a danza transforma o corpo nunha escultura dinámica, a escultura fixa ese movemento, permitindo que a figura baile de xeito permanente a través da materia.

Trátase dun programa de colaboración institucional entre o MPL e o Museo de Pontevedra que ten por obxectivo establecer diálogos entre as coleccións dos dous centros. Nesta primeira parte da iniciativa, que terá continuidade con futuros préstamos, procurouse a dinamización da sala de Castelao do MPL mediante a substitución de cinco pezas da exposición estable por outras cinco facilitadas polo MP.

Trátase dun programa de colaboración institucional entre o MPL e o Museo de Pontevedra que ten por obxectivo establecer diálogos entre as coleccións dos dous centros. Nesta primeira parte da iniciativa, que terá continuidade con futuros préstamos, procurouse a dinamización da sala de Castelao do MPL mediante a substitución de cinco pezas da exposición estable por outras cinco facilitadas polo MP.